Guaranda Carnival
Mensen geven zich letterlijk meerdere dagen lang over aan de geneugten van feesten zonder ophouden.
Een van de meest beroemde populaire festiviteiten op de jaarlijkse kalender van vieringen in Ecuador is het Carnaval dat plaatsvindt in de centrale Andesstad Guaranda, de hoofdstad van de kleine provincie Bolivar. Wat dit specifieke Carnaval bijzonder maakt, is de intensiteit waarmee de lokale bevolking de fiesta viert, samen met duizenden nationale en internationale bezoekers, en ook de particulariteiten die het anders maken dan die welke elders in het land of in het buitenland worden gevierd.
Guaranda is een pittoreske stad, gelegen in een vruchtbare Andesvallei, op de westelijke hellingen van de kolossale Chimborazo-vulkaan, de hoogste berg van Ecuador, die meer dan 21.000 voet boven zeeniveau rijst. Het landschap dat de koloniale stad omringt en haar functie als belangrijke kruispunt voor de handel tussen de Andes en de Ecuadoriaanse Pacifische Kust maken het op veel manieren interessant. Het staat ook bekend als de "Stad van de Zeven Heuvels".
In tegenstelling tot meer traditionele Carnaval vieringen, die in wezen "geïmporteerd" zijn door de Europese culturen die de Americas in de late 1400's veroverden, beweert het Guaranda Carnaval zijn eigen voorouderlijke wortels te hebben, die van de Pre-Hispanische culturen die het huidige grondgebied van Ecuador bewoonden vóór de komst van de Inca's of de Spanjaarden. Volgens de geschiedenis, lokale legenden en tradities, werd het Carnaval gevierd om Moeder Aarde en de natuur te eren, die ze aanbaden. Het centrale personage was de Guaranga Cacique of Heer, die de hele festiviteiten voorstond. Toen de Spaanse conquistadores arriveerden, introduceerden ze hun eigen versie van Carnavals, die in wezen voortkwamen uit de Romeinse festiviteiten, die later door de rooms-katholieke kalender werden geplaatst als een voorloper van de vastentijd, de Goede Week en Paasvieringen.
Het Guaranda Carnaval is een fantastische uiting van vreugde, kleurigheid, muziek, dans, eten en drinken. Mensen geven zich letterlijk over aan de geneugten van het feesten gedurende meerdere dagen zonder ophouden en laten andere zaken of zorgen achterwege. Heldere kostuums, symbolische maskers, parades, zingen en het delen van de traditionele drankjes en voedsel van het Carnaval met familieleden, vrienden, buren en zelfs vreemden is de norm. De vieringen omvatten intense sessies van het naar elkaar gooien van watergevulde ballonnen, emmers water, geparfumeerd water, bloemen, talkpoeder, bloem en andere elementen, terwijl één enkele "officiële" song de lucht continu vult, dag en nacht. De festiviteiten zijn een reflectie van het diepe syncretisme of de mix tussen de inheemse culturen, tradities en kosmologie en die welke door de Europese veroveraars en de katholieke religie werden meegebracht.
Het Guaranda Carnaval begint met de "grote ingang" tot de stad van de "Taita Carnaval" ("Taita" is het kichwa woord voor "Vader"), die ongeveer tien dagen vóór de daadwerkelijke festiviteiten plaatsvindt. Het is een indrukwekkende parade, voorgezeten door een prominente mannelijke lid van de lokale gemeenschap, die macht, rijkdom en, in dit geval, ook de leverancier van geluk, cadeaus en voedsel vertegenwoordigt en de feeststemming aanstuurt. Zijn karakterisering levert hem het respect en de dankbaarheid op van de massa feestgangers. Zoals bij de meeste inheemse Wederkeerige rituelen, wordt de Taita of Vader vergezeld door een "Mama" of Moeder, in dit geval de "Mama Carnaval", die samen met het voorgezeten over de levendige rituelen, die het aankleden in representatieve kostuums en vermommingen met geschilderde gezichten of maskers omvatten en het luidkeels zingen van het Carnaval lied op de maat van trommels, fluiten en panfluiten. Terwijl ze door de belangrijkste straten van de stad paraderen, wordt de exuberante caravaan begeleid door muzikanten, bands en dichters die verzen voordragen die ook de inheemse met de Europese fuseren, en dramatische voorbeelden van de "mestizo" cultuur produceren.
Een basis element van deze festiviteit is de geest van delen. Zoals in vroegere tijdperken, wanneer de lokale stammen overvloedig voedsel en dranken voorbereidden voor de bezoekers uit de omliggende gebieden, is het concept van delen met vrienden en vreemden, het voedsel, de dranken en de vrolijke feeststemming tot op de dag van vandaag behouden. De signatuurdronk van de Guaranda viering is de "pajaro azul" (wat blauwe vogel betekent), een sterke alcoholische mix gemaakt van suikerriet gebaseerde vuurwater en lokale kruiden die de drank zijn blauwachtige kleur geven. De meer inheemse wortels blijven liever bij de voorouderlijke "chicha" drank, een gefermenteerde maïsgebrouwen drankje. Voedsel omvat geroosterde cavia, aardappelen, maïs en varkensvlees dat op veel traditionele en zeker heerlijke manieren wordt bereid.
De belangrijkste festiviteiten duren tot een hele week, van de 26ste februari tot de 3de maart in 2014, en zijn ook gerelateerd aan de oude vieringen rond de Lente-Equinox, waarmee het Carnaval meestal heel dicht in de tijd staat. Het duurt ongeveer drieënhalf uur om Guaranda te bereiken vanuit de hoofdstad van Ecuador, Quito, op een zeer schilderachtige rit naar het zuiden langs de Pan-Amerikaanse Snelweg, langs Ambato en vervolgens een zuidwestelijke tak van de Pan-Am nemend. Dus, als je de kans hebt, mis dan niet de gelegenheid om een deel uit te maken van deze geweldige viering die al is opgenomen in het inventaris van immaterieel cultureel erfgoed van Ecuador.
Als je geïnspireerd bent door het artikel van Luis, ga dan vooruit en plan een reis naar Guaranda tijdens de Carnavaltijd. Kijk naar Accommodatie in het gebied en andere Dingen om te Doen terwijl je daar bent. Huur een auto of neem een bus; Guaranda ligt ongeveer 4 uur van Quito, Guayaquil of Cuenca.
